10 Mayıs 2026, Pazar.
South Beloit, Illinois.

Çeşit çeşit yüzler. Çeşit çeşit kadınlar. Obje. Objeler. Objeleriz hepimiz.

Çekik gözler, siyah deriler, sarı saçlar; çeşit çeşit objeler.

Yine abazanlığım üzerimde.

Tırı yağ değiştirmeye bıraktım Penske’ye. Hafta sonu diye, Pazartesi gününe kaldı. Başka tır verdiler bana geceleri uyumam için 3 günlüğüne. O yüzden mastürbasyon yapamıyorum. Kendi evimde gibi değilim.

Doğum günüm de bu tırda geçti. 38 yıl geride kaldı. Kutlanmasını da pek sevmem. O kadar önemli değil aslında. Babam öldükten sonraki ilk doğum günüm bu. Normalde herkesten önce babam kutlardı doğum günümü. Ve normalde amcam, kuzenim kutlamazdı doğum günümü. Babasız olduğum için acıdılar biraz galiba. İlk kez bu yıl doğum günümü kutladılar. Şaşırdım.

Kuzenim Cenevre’deydi geçen hafta. Birleşmiş Milletler’de bir toplantıya katılmış. Ekonomi ile ilgili. Büyük bir holdingi temsilen. Cumhurbaşkanı danışmanlarıyla filan fotoğraf paylaşmış story’sinde.

Sülaleden başarılı biri çıktı sonunda. Ben hayal kırıklığı oldum. Üniversiteye kadar takip ettim onu ama sonra o yüksek lisans yaptı, ben ise Amerika’da amele olmayı seçtim.

Aslında ben de yüksek lisans istedim ama maddi durum elverişli değildi.

3 yaş büyük benden kuzenim. Özel liseye gitti, peşinden gittim; üniversiteye gitti, peşinden gittim. Üniversitedeyken aynı evi paylaştık. Onu severdim. O da beni severdi. Ev arkadaşıyken anlaşamadığımızı anladık.

Çok özgüvenliydi. Ne zaman beğendiğim bi kızı tanıştırsam bi hafta sonra yatak odasından çıkarken görürdüm. Ağır travma, değil mi?

Evlenme yaşına gelince zengin bir iki aday belirledi. Bir tanesi yabancıydı. Üzüm bahçeleri olan, şarap üreten bir ailenin kızıydı. Diğeri ise tıp mezunuydu. Ve ailesindeki herkes de hekimdi. Hekim olan aileye damat oldu. Aile büyüğü politikacılar ile samimiydi. Damadı güzel yerlere yerleştirdiler. Bugün İsviçre’de olmasının sebebi bu.

Şimdi iki çocuk babası. Ama her evli erkek gibi kaçamak peşinde. Ben fuhuş sektörüne olan ilgimle tanınırım. Ve bana evli erkekler ulaşır en çok. Bekar erkeklerin pek escort derdi olmuyor. Evli erkekler ise mutlaka escort soruyor. Kuzen de her evli erkek gibi buluşalım ve escorta gidelim istiyor. Henüz birlikte gitmek kısmet olmadı ama bir ara gideceğiz gibi de duruyor.

Aslında kuzen Amerika’ya gelemiyor. Çünkü öğrenciyken vize almak için photoshop’lu belgeler sunmuştu konsolosluğa ve bu nedenle adamın başvuruları reddedildi hep. Bi daha da başvurmam demişti en son. Kibirli de biridir biraz. Sikeyim Amerika’yı dedi. Haklı da. Her yeri gezdi, geziyor. Bi tek buraya gelemedi.

Ben de gece gündüz çalışıp, para kazanmama rağmen karıya kıza harcadığım paralardan ötrü hep borç içindeyim. Ben de o nedenle bırakıp gidemedim bir türlü. İşte bu nedenlerle yıllardır buluşamadık kuzenle.

Kuzeni severim. Zeki adamdır, komik adamdır. Üstelik yakışıklı ve kendine bakmayı da çok seven birisidir. Orada da ayrışırız. Ben ne üstüme başıma dikkat ederim, ne de saçıma sakalıma. O yüzden escort olmayan kadınlarla ilgilenmem pek. Çünkü escort olmayan kadınların ilgisini çekmek zahmetli. Kim uğraşacak? Onun yerine ver $200, olsun bitsin. Ne bileyim. Ben öyle düşünüyorum.

Çeşit çeşit yüzler var ajansların kataloglarında. Çeşit çeşit kadınlar. Obje. Objeler. Objeleriz hepimiz.

Çekik gözlüler, siyah derililer, sarı saçlılar; çeşit çeşit modeller.