31 Aralık 2024, Salı.
Oakland, Oregon.

Vay. 2024’ün son günü. Bir yıl daha geride kalacak 7-8 saat sonra. Bir yılı daha bitirdik. Bitiremeyenler oldu. Henüz biz de bitiremedik. Önümüzdeki 7-8 saat içinde ölmemiz de mümkün.

İşte hayat bu yüzden eğlenceli zaten. Her daim sürpriz yaşanabilir. Çok zevkli.

Ben yeni yıla yolda giriyorum hep. Tır sürüyorum, yolda oluyorum bir yıl bitip öbür yıl başlarken. Sevdiğim bir şey bu. Öbür türlü insan stres oluyor. Yılbaşına nerede gireceğiz? Nasıl gireceğiz?

Benim öyle bir derdim yok çok şükür. Yılbaşına tanımadığım, bilmediğim alakasız ıssız bir yerde gireceğim. Yolun ortasında gireceğim. Çok zevkli.

Başım ağrıyor biraz bugün.

Dün boya aldım Reno, Nevada’dan, onu taşıyorum Tacoma, Washington’a.

İşler iyi. İşler yolunda. Sosyal medyayı kullanmasını bilmediğim için sosyal medya psikolojimi kötü etkiliyordu. Twitter’ı da, Instagram’ı da kapattım. Çok rahatladım.

Twitter’da ırkçılık, kadın düşmanlığı… Instagram’da sürekli am göt meme. Tabii bunlar benim önüme çıkanlar. Çünkü karşı koyamıyorum sarışın mavi gözlü ve koca memeli gördüm mü.

Burayı da silip kapatırdım ama sağ olsun burası onu kendi yapıyor. Nasıl olsa uçururlar bir gün yine. O zamana kadar yazıyoruz işte arada bir.

Rafet El Roman dinliyorum kaç gündür. Hastayım Rafet’in şarkılarına. Müthiş şarkılar bunlar. Türkçe müzik deyince Rafet’in üstüne kimse yok benim için. Zevk işte, ne yaparsın? Tarkan, markan niye sevilir anlamıyorum bile. Ha kızlar sever, yakışıklı adam ama şarkıları bok gibi bence. Rafet de yakışıklı değil şimdi o da bir gerçek ancak şarkıları üff, çok güzel be.