4 Şubat 2026, Çarşamba.
Grand Ledge, Michigan.

Bembeyaz soğuk, kapkara çamur. Birkaç metre yükseklikte kar. Yazmış gibi giyinip üşüyen insanlar. Cömert bir tabiat, muhteşem bir dünya, yaşamak dolu dolu, ağlamak için için ama mutluluktan, ama tutkulu, her an heyecan.

Hızlı geçen zamanın, yavaş ilerleyen kahırları. Genç hisseden ruhlara yaşlarını hatırlatan karınları. Hayalleriyiz dedelerin, arşiviyiz yarınların. Becky Summer parıldıyor, gözler yeşil, saçlar sarı.

Kan döküldü, kan döküldü. Yerde kalmasın kanımız diye diye durmadı hiç, cesetlerin sonu gelmedi hiç. Öldürüldük ve öldürdük sürekli.

Ezmek istemek insanı, insanları canice mi yoksa şart mı? Ezilene göre lanet. Ezene göre ibadet.

Et yedim bugün. Et yedik hep. İnsan eti de yeniyor. Biz yemiyoruz, yiyenler var. Kınamak kolay. Anlamaya çalışalım.

Epstein’de geçenler sıradışı şeyler değil. O konumda olsa idik, biz de edecektik meyil. Sapık bir avuç değildir, sapık hepimiziz asıl. Yalnız büyük güç lazımdır, etmek için itirafı. Çoğumuzsa güçsüzüzdür. Azımızsa itirafçı.