26 Ocak 2026, Pazartesi.
Rock Hill, South Carolina.

Yaşamak çok zor değil aslında. Gülümsemeni bekliyorlarsa gülümseyeceksin. Başını önüne eğmeni istediklerinde, başını önüne eğeceksin. Yok öyle “istediğim zaman, istediğim yerde, istediğimi yaparım”. Yapamazsın. Yaptırmazlar.

Tek başına hiçbir şey yapamazsın. Mecbursun eşe, dosta, arkadaşa. O zaman akıllı olacaksın. Huyuna gideceksin herkesin biraz biraz. 3-5 kişi bulursan kendinden yana, geriye kalanı sallamazsın. Ama o 3-5 arkadaşın değerini bilmen lazım.

Yaşlandım ben. Erken yaşlandım. Bekliyordum bunu. Çocukken de erken büyümüştüm çünkü. Alıştığım bir durum bu. Hayat burda bitse gam yemem. Bundan sonrasında da, bundan öncekilerin tekrarını yaşayacağız zaten. Güzel şeyler olacak. Çirkin şeyler olacak. Aklımız varsa güzel olanın tadını çıkarıp, çirkin olanı görmezden geleceğiz. Aklımız yetmezse çirkin olana kahrolup, güzel olanın kıymetini bilmeyeceğiz.

Tansiyon var, şeker var, her türlü sağlık sorunu var, maşallah çok şükür. Başım ağrıyor. Başım ağrıdı mı daha fazla tahammül edesim gelmiyor bu oyuna. Oyundan çıkmak, yerin altında yatmak, sonsuza dek horuldamak istiyorum mışıl mışıl.

Çocuklar yaşasın, çocuklar eğlensin, çocukken güzeldi her şey. Enerjimiz vardı, koşardık, bağırırdık, oynardık, şarkı söylerdik. Hayal kurardık, önemli kimseler olurduk gelecekte. Gelecek geldiğinde ise sadece tır şoförü olabildim.

Şimdi Mayıs’ta yine ikinci el bir tır almayı planlıyorum. Rahat batıyor. Burda ne güzel mutluydum oysaki. Kendi tırını almanın o kadar çok karın ağrısı var ki. Bir yandan da başarma ve büyüme hayalleri kurmaktan vazgeçemiyorum. O nedenle bir daha göze alıp, bir daha deneyeceğim. Belki yine başarısız olurum. Ama belki bu sefer şansım yaver gider.

Daha fazla para kazanmak istiyorum. Başkalarını çalıştırıp, onların sırtından geçinmek istiyorum. Birileri başarmış bunu. Benim patronlarım başarmışlar. Kolay iş değil. Büyük riskler almak lazım bunun için. Şans da gülerse yüzüne, o zaman evde yatarsın, şoförlerin sana kazandırır.

Şu an ölsem hayat umrumda değil bir yandan ama yaşayacaksam da bir motivasyon kaynağı bulmam lazım. Ondan biraz da bu açgözlülüğüm. Biraz ondan, biraz da böyle büyüdüm, böyle büyütüldüm. Komşularımız açgözlüydü, akrabalarımız açgözlüydü, annem açgözlüydü, babam açgözlüydü. O yüzden böyle olmam gerektiğine inandım hep. Doğru olanın bu olduğunu düşündüm. Yanlış mı düşünmüşüm? Ne yapmalıyım peki? İnzivaya mı çekilmeliyim yoksa?

Sen yapsana? Yapabiliyor musun? Daha fazla para kazanmak istemiyor musun? Daha lüks içinde bir hayat, sağında solunda, önünde arkanda genç ve güzel kadınlar, genç ve güzel erkekler bulunsun istemiyor musun sen?

İlginç. Çok ilginç. Seni tebrik ederim. Ben böyle görmedim işte. Senin gibilerle tanışmadım çok fazla. Hep daha fazlasını isteyenler vardı benim hayatımda. Ancak işte bir yandan tansiyon, bir yandan şeker bastırınca da sadece daha fazla sağlık istiyorsun günün sonunda. Ya da bir an önce oyundan çıkmak, yerin altında yatmak, sonsuza dek horuldamak istiyorsun mışıl mışıl.