2 Kasım 2025, Pazar.
Rock Springs, Wyoming.

Washington Chehalis’ten, Dallas’a 20 ton bezelye götürüyorum. Yolun uzunluğu 2142 mil. Fiyat $6250. Şoför olarak %30’u benim: $1875. Cuma aldım, Pazartesi bırakacağım. Yani 3 gün yol. Günlük $625. Allah bereket versin.

Cuma yine hesabıma $3000 civarı yatar. Hemen $300 babama, $100 kardeşime gönderirim. $250’lık Bitcoin alırım. Burs verdiğim bi kızcığaz var, ona $100 gönderirim. $400 kendime ayırırım. Geri kalanı da kredi kartlarına gömerim kısmetse. En son 31 bin dolar falan borcum kalmıştı.

Bu burs muhabbeti de, burs değildi aslında ancak kader ağlarını ördü. Biz aslında yıllardır oynaşıyorduk mesajlarda. Ama tabii kız, kızım yaşında. O mesajlaşmaların, muhabbetin, ilişkinin karşılığında maddi yardımda bulunuyordum esasen.

Sonra bir gün kızcağız sevgili buldu. Ondan sonra tabii mesafe koyduk aramıza. Artık pek görüşmüyoruz. Ancak kızcağızın durumunu bildiğim için yardım etmeyi bırakamadım. Böyle gider bir süre daha. Tahmin ediyorum 7-8 ay sonra bana ihtiyacı kalmayabilir.

Yani şunu söylemek istiyorum. İyi kalpli birisi olduğum için burs veriyor değilim. Uçkuruna düşkün, yaşlı, kel, göbekli, çirkin bir sübyancı olduğum için bu parayı göndermeye devam ediyorum. İçten içe belki bir gün ayrılır, yine eski “arkadaşlığımız” geri gelir hayalleri kurmuyor değilim tabii ki.

O gittikten sonra yaranan boşluktan olsa gerek, iki yıldır yazışmadığım Zerrin’e yazıverdim bu sefer de. Zerrin’e pek ilgi duymazdım ama sağ olsun sürekli nude atan bir üniversiteliydi en son ayrıldığımızda.

Şimdi ise çok değişmiş. Başına çok kötü şeyler gelmiş. Erkeklerden korkar kaçar olmuş yavrucak. Kınamak imkansız. Hak vermemek elde değil. Başına çok kötü şeyler gelmiş. İyi niyeti, saflığı suistimal edilmiş. Tacize ve hatta tecavüze maruz kalmış. Dolandırılmış, aşağılanmış, itilmiş, kakılmış ve en nihayetinde kızcağız erkeklerden uzak durmaya karar vermiş.

Benden bile ürküyor artık. Oysaki beni gerçekten çok severdi. Eski mesajları da duruyor telefonumda. Dönüp bi göz gezdirdim mesajlara hakikaten çok değişmiş. Nerde o eski mesajları, nerde bugünkü Zerrin. Velhasılıkelam kıymetini bilmediğimiz Zerrin’den de olduk. Bize müstehak!

Taylandlı 18’likle yazışarak bir şekilde tatmin olmaya çalışıyorum ama o da Türkçe yazmıyor ya. Türkçe sexting’in yeri apayrı kardeş.

Rüyamda Ezra’yı gördüm. Twitter’da @acnoctem olan Ezra. OnlyFans’çi süt’ten bahsediyorum. En beğendiğim Türk OF’çu olabilir. Tombik ya. Allah’ım, bayılıyorum tombik kızlara. Bıngıl bıngıl. Yanakları ısırılasıca.

ABD’de bulunup Türk kızlarla mesajlaşmaya çalışmak nasıl bir loser’lıktır diye sormam lazım kendi kendime. Lakin ben burda bir çöp poşetiyim, başkanım. Türkiye’de Afgan neyse, ben de burda oyum. Hatta daha da kötüsüyüm.

İnsan yerine koymazlar burda beni. İnsana da benzemiyorum artık zaten. Sürekli tırın içinde bulunan, tırda uyuyan, tırda yaşayan bir organizmayım ben. Apayrı bir canlı türüyüm. İnsana benzeyen çok az özelliğim kaldı. İşte yazı yazabilmek, günlük tutabilmek bu nadir kalan insansı özelliklerimden. Onun için yazıyorum. İnsan olduğumu hatırlamak için.

Onun dışında aslında bir eşyayım. Babamın ve annemin bir hesabı varmış beni yaparken. Ben büyüyeceğim, çalışacağım, onlara bakacağım. Onlar çalışmak zorunda kalmayacaklar. Onlar derken, babam aslında. Annem ev hanımıydı zaten. O zavallım ücretsiz çalışan. Onun hayatında bir değişiklik olmayacaktı hiçbir zaman. O silecek, süpürecek, pişirecek, yıkayacak ömür boyu ve asla kıymeti bilinmeyecekti. Ancak kader onu da kurtardı. Artık kimse ona sildiremez, süpürtemez, pişirtemez, yıkatamaz. Çünkü beyni hastalandı. Alzheimer’a yakalandı. Kölelikten ancak böyle kurtulabildi zavallı anneciğim.

Belki benim de tek kurtuluş yolum odur. Elim ayağım tuttuğu müddetçe çalışmak ve onlara bakmak zorundayım sanırım. Kurtuluş elimi kolumu kaybetmekte sanıyorum. Ama elimi ve kolumu kaybetme gibi arzularım yok. Elim kolum var olsun da, köleliğe devam edeyim. Annem de böyle dua ediyordu herhalde. Alzheimer olmayayım da silmeye, süpürmeye razıyım diyordu belli ki kadıncağız ancak öyle olmadı işte.

Elinizin ayağınızın, beyninizin hafızanızın kıymetini bilin. Türk kızlarına aşık olun, Türk kadınlarını sevin. Özellikle tombik olanlarını. Annem gibi tombik olanlarını. Ezra gibi tombik olanlarını.